هوالمحبوب - خدا جون دوست دارم
گوزل الله گوزله منه - خدای خوشگلم مواظبم باش
نويسندگان
لینک دوستان

مناجات المحبّین (دوستداران خدا) از زبان امام سجاد(علیه السلام)

مناجات کسانى است که خدا را دوست دارند و به او عشق می ورزند; کسانى که محبّت خداوند را مى طلبند و از او مى خواهند به بنده اش نظر افکند و مهربانانه به وى بنگرد.(1)


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

اِلـهى مَنْ ذَا الَّذى ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِکَ فَرامَ مِنْکَ بَدَلاً، وَمَنْ ذَا الَّذى

خدایا کیست که شیرینى محبت تو را چشیده باشد و جز تو آهنگ دیگرى را بکند و کیست که به

 

آنَسَ بِقُرْبِکَ فَابْتَغى عَنْکَ حِوَلاً، اِلهى فَاجْعَلْنا مِمَّنِ اصْطَفَیْتَهُ لِقُرْبِکَ وَ

مقام قرب تو انس گرفته باشد و درصدد روگرداندن از تو باشد خدایا قرار ده ما را از زمره کسانى که براى قرب

 

وِلایَتِکَ، وَاَخْلَصْتَهُ لِوُدِّکَ وَمَحَبَّتِکَ، وَشَوَّقْتَهُ اِلى لِقآئِکَ، وَرَضَّیْتَهُ

و دوستیت برگزیده اى و براى عشق و محبتت خالصش گردانده و به دیدارت شایقش کرده و به قضا و قدرت

 

بِقَضآئِکَ، وَمَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ اِلى وَجْهِکَ، وَحَبَوْتَهُ بِرِضاکَ، وَاَعَذْتَهُ مِنْ

راضیش ساخته و به دیدن رویت به او نعمت بخشیده و به خشنودى خویش مخصوصش گردانده و از غم هجران

 

هَجْرِکَ وَقِلاکَ،وَبَوَّاْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ فى جِوارِکَ، وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِکَ، وَ

و فراقت پناهش داده و در جایگاه راستى در جوار خویش جایش داده و به معرفت خویش مخصوصش کرده و

 

اَهَّلْتَهُ لِعِبادَتِکَ، وَهَیَّمْتَ قَلْبَهُ لاِِرادَتِکَ، وَاجْتَبَیْتَهُ لِمُشاهَدَتِکَ، وَاَخْلَیْتَ

براى پرستش و عبادتت او را لایق کردى و در ارادت خویش شیدایش کردى و براى مشاهده جمالت برگزیدى و رویش را براى

 

وَجْهَهُ لَکَ، وَفَرَّغْتَ فُؤادَهُ لِحُبِّکَ، وَرَغَّبْتَهُ فیما عِنْدَکَ، وَاَلْهَمْتَهُ ذِکْرَکَ،

خودت خالى کردى و دلش را براى محبّتت فارغ کردى و بدانچه نزد توست راغبش کردى و ذکر خویش را بدو الهام کردى

 

وَاَوْزَعْتَهُ شُکْرَکَ، وَشَغَلْتَهُ بِطاعَتِکَ، وَصَیَّرْتَهُ مِنْ صالِحى بَرِیَّتِکَ،

و سپاسگزاریت را بدو نصیب کردى و به طاعت خود سرگرمش ساختى و او را از بندگان شایسته ات گرداندى

 

وَاخْتَرْتَهُ لِمُناجاتِکَ، وَقَطَعْتَ عَنْهُ کُلَّ شَىْء یَقْطَعُهُ عَنْکَ، اَللّهُمَّ اجْعَلْنا

و براى مناجات خود انتخابش کردى و بریدى از او هر چه را که موجب بریدنش از تو گردد خدایا قرار ده ما را

 

مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الاِْرْتِیاحُ اِلَیْکَ وَالْحَنینُ، وَ دَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَالاَْنینُ، جِباهُهُمْ

از کسانى که شیوشان در زندگى شادى با تو و زارى به درگاه توست و

روزگارشان آه و ناله است پیشانیهاشان در برابر

 

ساجِدَةٌ لِعَظَمَتِکَ، وَعُیُونُهُمْ ساهِرَةٌ فى خِدْمَتِکَ، وَدُمُوعُهُمْ سآئِلَةٌ مِنْ

عظمتت به خاک افتاده و دیدگانشان در خدمتت یکسره بیدار است و سرشکشان از ترس تو

 

خَشْیَتِکَ، وَقُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِکَ، وَاَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهابَتِکَ، یا

ریزان و دلهاشان به محبّتت آویزان و قلبهاشان از هیبتت از جا کنده شده است اى

 

مَنْ اَنْوارُ قُدْسِهِ لاَِبْصارِ مُحِبّیهِ رآئِقَةٌ، وَسُبُحاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عارِفیهِ

که انوار قدسش براى دیدگان دوستانش در کمال درخشندگى است و پرتوافکنیهاى جمالش براى قلوب عارفان زداینده (چرکیها)

 

شآئِفَةٌ، یا مُنى قُلُوبِ الْمُشْتاقینَ، وَیا غایَةَ امالِ الْمُحِبّینَ، اَسْئَلُکَ حُبَّکَ

است اى آرمان دل مشتاقان و اى منتهاى آرزوى دوستان از تو خواهم دوستى خودت

 

وَحُبَّ مَنْ یُحِبُّکَ، وَحُبَّ کُلِّ عَمَل یُوصِلُنى اِلى قُرْبِکَ، وَاَنْ تَجْعَلَکَ

و دوستى دوستدارانت و دوستى هر عملى که مرا به قرب تو واصل گرداند و تو را در پیش من

 

اَحَبَّ اِلَىَّ مِمّا سِواکَ، وَاَنْ تَجْعَلَ حُبّى اِیّاکَ قآئِداً اِلى رِضْوانِکَ، وَشَوْقى

محبوبتر از ماسواى تو قرار دهد و از تو خواهم که دوستیم را نسبت به تو جلو دارم قرار دهى تا مرا به رضوانت بکشاند و اشتیاقم را

 

اِلَیْکَ ذائِداً عَنْ عِصْیانِکَ، وَامْنُنْ بِالنَّظَرِ اِلَیْکَ عَلَىَّ، وَانْظُرْ بِعَیْنِ الْوُدِّ

بسویت چنان کنى که بازدارنده از نافرمانیت باشد و بر من منت نِه به این که بر من توجهى فرمایى و با دیده دوستى

 

وَالْعَطْفِ اِلَىَّ، وَ لاتَصْرِفْ عَنّى وَجْهَکَ، وَاجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ الاِْسْعادِ

و عطوفت بر من بنگرى ورو از من مگردانىو مرا از جمله سعادتمندان وبهره مندان نزد خود

 

وَالْحِظْوَةِ عِنْدَکَ، یا مُجیبُ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

قرار دهى اى پاسخ دهنده اى مهربانترین مهربانان.

1. بحارالانوار، جلد 91، صفحه 148.

 

[ ۱۳٩۱/٤/٢٩ ] [ ۱٢:۱٢ ‎ق.ظ ] [ رنگین کمان خدا ]

 

رباعیات امام خمینی

 

 

پروانه ی شمع رخ زیبای توام                       دلباخته قامت رعنای توام

آشفته ام ازفراغت ای دلبرحسن            برگیرحجاب منکه رسوای توام

گربرسرکوی تونباشم چه کنم                  گرواله روی تونباشم چه کنم

ای جان جهان به تار موی تواسیر         گر بسته موی تو نباشم چه کنم

 

-------------------------------------------

 

ای دوست بعشق تو دچاریم                  همه در یاد رخ تو داغداریم همه

گر دور کنی یا بپذیری ما را                        در کوی غم تو پایداریم همه

درهیچ دلی نیست بجزتو هوسی                   ما را نبود بغیر تو دادرسی

کس نیست که عشق تو ندارد در دل          باشد که بفریاد دل ما برسی

 

-------------------------------------------

 

ای دوست ببین حال دل زار مرا                     وین جان بلا دیده بیمار مرا

تا کی در وصل خود برویم بندی                        جانا مپسند دگر آزار مرا

آن دل که بیاد تو نباشد دل نیست     قلبی که بعشقت نطبدجزگل نیست

آن کس که ندارد بسر کی تو راه          اززندگی بی ثمرش حاصل نیست

 

-------------------------------------------

 

ای پیر خرابات دل آبادم کن                         از بندگی خویشتن آزادم کن

شادی بجز از دیدن تو رنج بود                   شادی بزدای از دلم شادم کن

درمحفل دوست نیست جزدودودمی           درحلقه صوفیان نه لانه نعمی

گر شادی و غم میطلبی بیرون شو     اینجا نتوان یافت نه شادی نه غمی

 

-------------------------------------------

 

آنروز که عاشق جمالت گشتم                    دیوانه روی بی مثالت گشتم

دیدم نبود در دو جهان جز توکسی           بیخود شدمو غرق کمالت گشتم

ای عقده گشای دل دیوانه من                  ای نور رخت چراغ کاشانه من

بردار حجاب از میان تا یابد                        راهی برخ تو چشم بیگانه من

 

-------------------------------------------

 

یاران نظری که نیک اندیش شوم             بیگانه زقید هستی خویش شوم

تکبیر زنان رو سوی محبوب کنم               از خرقه برون آیم و درویش شوم

در محفل دوستان بجز یاد تو نیست             آزاده نباشد آنکه آزاد تو نیست

شیرین لب وشیرین خط وشیرین گفتار  آن کیست که بااین همه فرهادتونیست

 

-------------------------------------------

 

ابروی تو قبله نمازم باشد                          یاد تو گره گشای رازم باشد

از هر رو جهان برفکنم روی نیاز             گر گوشه چشمت به نیازم باشد

ای پیر بیا بحق من پیری کن                      حالم ده و دیوانه زنجیری کن

از دانش و عقل،یار نتوان یافت              از جهل در این راه مدد گیری کن

[ ۱۳٩۱/٤/٢ ] [ ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ ] [ رنگین کمان خدا ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

خدای خوب و مهربونم، این وبلاگ رو ساختم تا گوشه ای از عشقمو بهت نشون بدم امیدوارم که برای فرد دیگری هم مفید باشه.
موضوعات وب
صفحات اختصاصی
امکانات وب
free counters IP