رازِ راه،

رفتن است

راز رودخانه،

پل

رازِ آسمان،

ستاره است

رازِ خاک،

گُل

رازِ اشک ها،

چکیدن است

رازِ جوی،

آب

رازِ بال ها،

پریدن است

رازِ صبح،

آفتاب

رازهای واقعی

رازهای بر ملاست

مثل روز،روشن است

راز این جهان خداست

این منم پروردگار مهربانت

منم زیبا

که زیبا بنده ام را دوست میدارم

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

تو را در بیکران دنیای تنهایان

رهایت من نخواهم کرد

رها کن غیر من را آشتی کن با خدای خود

تو غیر از من چه میجویی؟

تو با هر کس به غیر از من چه میگویی؟

تو راه بندگی طی کن عزیز من، خدایی خوب میدانم

تو دعوت کن مرا با خود به اشکی، یا خدایی میهمانم کن

که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم

طلب کن خالق خود را، بجو ما را تو خواهی یافت

که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که

وصل عاشق و معشوق هم، آهسته میگویم، خدایی عالمی دارد

تویی زیباتر از خورشید زیبایم، تویی والاترین مهمان دنیایم

که دنیا بی تو چیزی چون تو را کم داشت

وقتی تو را من آفریدم بر خودم احسنت میگفتم

مگر آیا کسی هم با خدایش قهر میگردد؟

هزاران توبه ات را گرچه بشکستی؛ ببینم من تو را از درگهم راندم؟

که میترساندت از من؟ رها کن آن خدای دور؟!

آن نامهربان معبود. آن مخلوق خود را

این منم پروردگار مهربانت، خالقت، اینک صدایم کن مرا با قطره ی اشکی

به پیش آور دو دست خالی خود را، با زبان بسته ات کاری ندارم

لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم

غریب این زمین خاکی ام، آیا عزیزم حاجتی داری؟

بگو جز من کس دیگر نمیفهمد. به نجوایی صدایم کن، بدان آغوش من باز است

قسم بر عاشقان پاک با ایمان

قسم بر اسبهای خسته در میدان

تو را در بهترین اوقات آوردم

قسم بر عصر روشن، تکیه کن بر من

قسم بر روز، هنگامی که عالم را بگیرد نور

قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم کرد

برای درک آغوشم، شروع کن، یک قدم با تو

تمام گامهای مانده اش با من

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

تو را در بیکران دنیای تنهایان، رهایت من نخواهم کرد....

خدای قارون

قارون از بس گناه کرد هرچی موسی نصیحتش کرد فایده ای نداشت

خدا به موسی گفت عذابمو در اختیارت گذاشتم

به زمین فرمان بده قارون تو خودش با  مالش فرو ببره

موسی گفت زمین قارون را بگیر

یه مقدار از پاهای قارون فرو رفت تو زمین

قارون فهمید دیگه کارش تمومه بنا کرد گریه کردن

گفت موسی غلط کردم

موسی گفت نه زمین قارون را بگیر

نصفی از بدنش فرو رفت تو زمین

بار دوم بنا کرد به التماس کردن

موسی به خدا دیگه گناه نمیکنم من تسلیم تو میشم

موسی گفت نه زمین قارون را بگیر

تا سینش فرو رفت تو زمین

بار آخر گفت موسی غلط کردم

موسی گفت زمین قارون را بگیر بار سوم نفرین کرد

قارون و تمام ثروتش تو زمین فرو رفتن موسی خوشحال شد

فردا اومد کوه طور مناجات کرد هرچی خدا را صدا زد دید خدا جوابشو نمیده

خدایا چرا جواب منو نمیدی من موسی هستم پیامبر تو

خطاب شد موسی چقدر بنده ی من قارون دیروز تو را صدا زد تو جوابشو ندادی

موسی به عزت و جلالم اگه یه بار میگفت خدا من اونو نجاتش میدادم

من اونو میبخشیدم

حق تعالی گفت قارون زار زار                 خواند ای موسی ترا هفتاد بار

تو ندادی هیچ باز او را جواب                        گر بزاری یک رهم کردی

خطاب شاخ شرک از جان او برکندمی              خلعت دین در سرش افکندمی

کردی ای موسی به صد دردش هلاک         خاکسارش سر فرودادی به خاک

گر تو او را آفریده بودیی                           در عذابش آرمیده بودیی

آنکه بر بی‌رحمتان رحمت کند                    اهل رحمت را ولی نعمت کند

هست دریاهای فضلش بی‌دریغ               در بر آن جرمها یک اشک میغ

هرکه را باشد چنان بخشایشی                     کی تغیر آرد از آلایشی

هرکه او عیب گنه‌کاران کند                       خویش را از خیل جباران کند

از کتاب منطق الطیر عطار نیشابوری

حضرت امام حسین (ع) : عبادت ‌کنندگان سه گروهند: 1- گروهی خداوند را به انگیزه رسیدن به پاداش و دست‌یافتن به نعمتهای نامحدودش عبادت می‌کنند، این دسته از عبادت‌کنندگان مانند سوداگران سودجو است. 2- بعضی خداوند را از ترس عذاب می‌پرستند و عبادت می‌کنند که این دسته از عبادت‌کنندگان در خور بردگان زرخرید است. 3- و کسانی هستند که خداوند را به منظور شکرگزاری و انجام یک وظیفه انسانی پرستش می‌نمایند ( خداوندا من تو را عبادت می‌کنم چون لایق پرستش و عبادت هستی ) این دسته از عبادت‌کنندگان عبادت انسان‌های احرار و آزادگان است و چنین عبادتی افضل و برتر از تمام عبادات است. الحدیث جلد 3 صفحه 276

از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام روایت شده که هر گاه یکى از شما اراده کند هر آنچه را که از خدا بخواهد باو داده شود امیدش را باید از مردم قطع کند تا بآن برسد هر گاه این مطلب را فهمید از خدا هم چیزى طلب نمی ‏کند مگر اینکه به او داده شود.  ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 258

امام حسین (ع) : ایمان بنده مومن کامل نمیشود مگر اینکه در او چهار خصلت باشد : 1.اخلاقش نیکو باشد ، 2.بخشنده باشد ، 3.از گفتن حرفهای زیادی خودداری کند ، 4.زیادی مالش را انفاق کند.  ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 454

امام حسین (ع) : هرکس زبانش راستگو باشد کردارش پاکیزه باشد و هرکس نیت خیر داشته باشد روزیش فراوان گردد و هرکس با زن و بچه اش خوشرفتار باشد عمرش طولانی شود.  ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 323

صمیمیت خرقانی با خدای متعال سبب شده است که در درون او لحظه هایی بگذرد که در ادبیات عرفانی جهان همتا ندارد .

گویند ابوالحسن خرقانی

شبی نماز می کرد . آوازی شنید که « هان ! بوالحسن ! خواهی که آنچه از تو می دانم باخلق بگویم تا سنگسارت کنند ؟

شیخ گفت :

ای بار خدایا ! خواهی تا آنچه از رحمت تو می دانم و از کرم تو می بینم با خلق بگویم

تا هیچ کس سجودت نکند ؟

آوازی شنید که :

نه از تو و نه از من !

این حکایت را به نام بایزید و بدین گونه نیز به نظم آورده اند .

در کنار دجله روزی با یزید           می شدی با جمع یاران و مرید

ناگهان بانکی ز بام کبریا                سوی اوآمد که ای شیخ  ریا !

میل آن داری که بنمایم به خلق          آنچه پنهان داری اندر زیر دلق ؟

تا خلایق قصد آزارت کنند               سنگباران بر سر دارت کنند

گفت یا رب میل آن داری تو هم            شمه ای از لطف تو سازم رقم

تا خلایق از عبادت کم کنند                از نماز و روزه و حج رم کنند؟

پاسخ دادند کای شیخ زمن             نی زما و نی ز تو ، رو دم مزن

خدایا سلام

خیلی دوست دارم با نامت و یادت و برایت بنویسم

عاشق بجز از عشق معشقوق گفتن خواسته ای دیگر ندارد

نمیدانم از کی ویا کجا عاشقت شدم

اما میدانم که در آن لحظه مقدس که گوهر عشقت را به من ارزانی داشتی

لطف بیکرانی نازل شده و وجود مرا در بر گرفته است

خدایا دوستت دارم

خدایا آرزو میکنم تمام موجودات

جمادات نباتات حیوانات پریان فرشتگان و انسانها

به عشقت نایل شوند

خدایا صمیمانه شکرت میگویم

خدایا به همه موجودات عشقت را بچشان

و آنگاه در پایان مرا نیز از این عطیه برتر برخوردار ساز

هر لحظه بیشتر از لحظه قبل

خدایا دوستت دارم

allah_bande.persianblog.ir

 * آمین یا رب العالمین *

گزیده ای از مناجان خمس عشر امام سجاد(ع)

مناجات فرمانبرداران خدا

 به نام خداى بخشاینده مهربان ** خدایا طاعتت را بر ما الهام کن و از نافرمانیت ما را دور کن و آسان کن بر ما راه رسیدن بدانچه آرزومندیم از تحصیل آنچه موجب خوشنودى تو است و ما را در وسط بهشتهایت جاى ده و پراکنده ساز از پیش دیدگان ما ابرهاى شک و شبهه را و بردار از دلهاى ما پرده هاى تردید و تاریکى را و دور کن باطل را از نهاد  ما و پابرجا کن حق را در درون ما ، زیرا این شک و تردیدها و گمانها فتنه انگیز و تیره کننده عطاها و بخششهاى زلال و صافى است . خدایا ما را در کشتى هاى نجاتت جاى ده و از لذت مناجاتت بهره مند ساز و ما را بر لب دریاچه هاى محبتت وارد کن و شیرینى دوستى و مقام قربت را به ما بچشان و جهد و کوشش ما را در راه خودت و همت مان را در طاعت خودت قرار ده و نیتهاى ما را در مورد کارهایى که برایت انجام دهیم خالص گردان ، زیرا ما با تو و از آن توئیم و وسیله اى به درگاهت نداریم جز خودت . خدایا مرا از برگزیدگان نیکوکارت قرار ده و به شایستگان نیک رفتارت  ملحق کن ، آنان که به کارهاى نیک پیشى جسته و به سوى خیرات شتابان بوده و براى باقیات صالحات کار مى کنند و به رسیدن به درجات عالى و بلند کوشایند ، براستى که تو بر هر چیز توانایى و به اجابت خواسته ام سزاوار ، به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

 سلام بر کوثر نبی

فرشته زندگیم روزت مبارک

کودکی که آماده‌ی تولّد بود، نزد خدا رفت و از خداوند پرسید: "می‌گویند فردا شما مرا به زمین می‌فرستید، اما چگونه من بسیار کوچک و بی‌پناهم ، من به این کوچکی و بدون هیچ کمکی چگونه می‌توانم برای زندگی به آنجا بروم ؟"

خداوند پاسخ داد: "در میان تعداد بسیاری از فرشتگان ، من یکی را برای تو برگزیده‌ام ، او در انتظار توست و از تو نگهداری و مراقبت خواهد کرد."

امّا کودک هنوز اطمینان نداشت که می‌خواهد برود یا نه : "امّا اینجا در بهشت، من هیچ کاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و این‌ها برای شادی من کافی هستند."

خداوند لبخند زد: "فرشته‌ی تو برایت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد، تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود."

کودک ادامه داد: "من چگونه می‌توانم بفهمم مردم چه میگویند وقتی زبان آنها را نمی‌دانم؟..."

خداوند او را نوازش کرد و گفت: "فرشته‌ی تو ، زیباترین و شیرین‌ترین واژه‌هایی را که ممکن است بشنوی در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقّت و صبوری و مراقبت ، به تو می‌آموزد که چگونه صحبت کنی."

کودک با ناراحتی گفت: "وقتی می‌خواهم با شما صحبت کنم، چه کنم؟"

امّا خدا برای این سوال هم پاسخی داشت: "فرشته‌ات دست‌هایت را در کنار هم قرار خواهد داد و به تو می‌آموزد که چگونه دعا کنی."

کودک سرش را برگرداند و پرسید: "شنیده‌ام که در زمین انسان‌های بدی هم زندگی می کنند، چه کسى مرا در برابر آنها محافظت مى کند ؟"

خداوند گفت : "فرشته‌ات از تو دفاع و مواظبت خواهد کرد ، حتّی اگر به قیمت جانش تمام شود."

کودک با نگرانی ادامه داد: "امّا من همیشه به این دلیل که دیگر نمی‌توانم شما را ببینم ناراحت خواهم بود."

خداوند لبخند زد و گفت: "فرشته‌ات همیشه درباره‌ی من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت، گر چه من همیشه در کنار تو خواهم بود."

در آن هنگام بهشت آرام بود، امّا صداهایی از زمین شنیده می شد.

کودک فهمید که به زودی باید سفرش را آغاز کند. او به آرامی یک سوال دیگر از خداوند پرسید: "خدایا! اگر من باید همین حالا بروم پس لطفاً نام فرشته‌ام را به من بگویید."

خداوند شانه‌ی او را نوازش کرد و پاسخ داد: "نام فرشته تو مهم نیست . تنها بدان که تو این فرشته را « مـــــادر » صدا خواهى زد.